Breaking News
Home / கட்டுரைகள் / பிரான்சின் இலக்கியவாதங்களும் அவற்றை முன்னெடுத்தவர்களும்… !

பிரான்சின் இலக்கியவாதங்களும் அவற்றை முன்னெடுத்தவர்களும்… !

பாகம் 2

இடைக்காலம் ( கி.பி 476- 1453 )
பிரெஞ்சுமொழியின் இலக்கிய வரலாறு என்பது இடைக்காலத்தில் தொடங்குகிறது, அதாவது ஐந்தாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரையிலானக் காலத்தை இடைக் காலத்திற்குரிய காலம் என்போமெனில் அதில் கடைசி இருநூறு ஆண்டுகளில் தான் இலக்கியம் என்ற சொல்லை இன்று நாம் விளங்கிக் கொள்ளும் பொருளில் கையாளுகிறார்கள்.

பிரெஞ்சு இலக்கியத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முன்பாகச் சுருக்கமாக பிரெஞ்சு மொழியின் வரலாறு:
இன்றைய பிரெஞ்சு மொழியின் தாய்மொழி இலத்தீன் அல்லது இலத்தீன் மொழியின் வெகுசன வடிவம். இரும்பு யுகத்தில், பிரான்சு நாட்டின் பூர்வாங்கப் பெயர் கோல் (la Gaule) என்றும், மக்கள் கொலுவாக்கள் என்றும், அவர்கள் பேசிய மொழி கொலுவா என்றும் சொல்லப்படுகிறது. அதன் பிறகு ரோமானியர் படையெடுத்துப் பின்விளைவாக இலத்தீன் மொழி உள்ளே நுழைகிறது. இந்த இலத்தீன் உள்ளூர் மொழியோடு கலந்து வெகுசனப் பயன்பாட்டிற்கு வருகிறது.

இடைக்காலத்தின் ஆரம்பத்தில் ரோமானியர்களின் செல்வாக்கு ஜேர்மனியர்களின் படையெடுப்பினால் சரிவுற்றதும், ஜேர்மனிய பிராங்க் இன மக்கள் ரோமானியர் இடத்தைப் பிடிக்கின்றனர்,
இந்நிலையில் இடைக்காலத்தின் போது பிரான்ஸ் நாட்டில் செல்வாக்குடன் இருந்தவை மூன்று வெகுசன மொழிகள்.


அவையாவன :
அ. ஓக் மொழி ( la langue d’oc )
ஆ. ஓய் மொழி ( la langue d’oïl )
இ. பிராங்ஃகோ – ப்ரொவொன்சால் ( le franco-provençal ).

இவற்றைத் தவிர பேச்சு வழக்கிலிருந்த மொழிகளும் அதிகம். பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஈல் து பிரான்ஸ் ( ile de france) அரசவை மொழியை இலத்தீன் மொழிக்குப் பதிலாக பயன்படுத்துவதென, 1539 ஆம் ஆண்டில் தீர்மானிக்கிறார்கள். ஆக முதன் முறையாக இலத்தீன் மொழியின் இடத்தில், வெகுசன மொழியாக மட்டுமே இருந்து வந்த இன்றைய பிரெஞ்சு மொழி அதிகார மொழியாக, அரசு மொழியாக, சமய மொழியாக, இலக்கிய மொழியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

இடைக் காலத்தில் எழுதவும் படிக்கவும் தெரிந்த மக்கள் குறைந்த எண்ணிக்கையினர், அதுவும் தவிர ஓலைச் சுவடியும் எழுத்தாணியும் அறிந்திராத மக்களின் வாய் மொழியாக இலக்கியம் அறியப்பட்ட காலம்.
‘les troubadours’ அல்லது ‘les trouvères’ என்கிற பாணர்கள் நிலமானிய பிரபுக்களின் வரவேற்பறைகளில், அவைகளில் இட்டுக்கட்டிக் கூறியவை தான் அன்றைக்கு இலக்கியம். வாய் மொழியாக தெரிவிக்கப்பட்டவை என்பதால் மறக்காது இருக்க ஓசையால் சொற்களை வரிசைப்படுத்திக் கொள்வது அவசியமாயிற்று. அவர்களின் படைப்புத் திறன் என்பது நினைவுபடுத்த இயலாத சொற்களை, வரிகளை இட்டு நிரப்புவது. எனவே தான் இடைக்காலத்தின் ஆரம்ப காலத்தில் படைப்பாளிகள் பெயரைத் தெரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருந்தது.

பொதுவாகவே இடைக்கால இலக்கியங்களைத் தழுவல்கள், மொழி பெயர்ப்புகள் என்று தான் ( இலத்தீன் மொழியிலிருந்து வெகுசன மொழிக்கு) கூற முடியும். நிலமானிய முறை வழக்கில் இருந்த காலம். எனவே பணம் படைத்த, அதிகாரம் படைத்த செல்வந்தர்களின் ஆதரவினை நம்பியே இலக்கியங்களுமிருந்தன.
‘படைப்பு’, ‘படைப்பாளி’ முதலான சொல்லாடல்கள் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் வழக்கிற்கு வந்தன. குறிப்பாக, நகரங்களின் வளர்ச்சி கலை, இலக்கியம், பண்பாடு ஆகியவற்றின்பால் கவனம் செலுத்த உதவியது. நிலமானிய அமைப்பு முறையில் பிரபுக்களின் ஆதரவு, குறிப்பாக அவர்களின் பொருளுதவி என்பது ஒரு பக்கம்; மக்களில் ஒரு பிரிவினர்; பண்பாடென்பது சிந்தனை அடிப்படையிலானதென்பதை உணர்ந்திருந்தார்கள் என்பது இன்னொரு பக்கம்.

இந்த இரண்டாவது வகையினர் அதே வேளை பிரபுக்கள் இல்லாமல் தாங்கள் இல்லை என்பதை உணர்ந்துமிருந்தார்கள். இத்தகைய படைப்பாளிகளின் மொழியாளுமையும், சிந்தனையும், பிரபுக்கள் அவைக்களத்தை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தின. இப் பிரபுக்களின் பக்க பலமாக பெரும் சொத்தாக ‘les chevaliers’ என்கிற குதிரை வீரர்கள் இருந்தனர். இவர்கள் மீதான அபிமானம் திடீரென்று அதிகரித்தது. இவர்களை மையமாக வைத்து, பிரதான பாத்திரமாகப் படைத்து ஆயிரக்கணக்கான பாடல்கள் சொல்லப்பட்டன. இப்பாடல்களுக்கு « Les chansons des Gestes » என்று பெயரிட்டார்கள். தமிழில் சொல்ல வேண்டுமெனில் ‘பரணி’ இலக்கிய வகை. ஆனால் தமிழ்ப் பரணி போல அல்லது காவியங்கள் போல கடவுள் வாழ்த்து முதலான இலக்கண வரிசைகளில்லை. கதை நாயகனை வானளாவ புகழ வேண்டுமென்பது மட்டுமே அடிப்படை நோக்கம். ஆகப் பாடுவது பரணி என்பதால், கதை நாயகன் வீரதீர சாகசங்களுக்குப் பெயர் பெற்றவன்.

ஆனைகள் இல்லாத நாட்டில் ஆயிரம் ஆனைகளை அமரிடை வெல்வதெப்படி ? எனவே இங்கு ஆனைகளுக்குப் பதிலாக குதிரைகள், ஆயிரக்கணக்கில் எதிரிப் படையின் குதிரை வீரர்களைச் சமரில் வெல்பவர்களைப் பற்றிய காவியம். இக்குதிரை வீரர்கள் இடைக்காலத்தில் இருகாரணங்களால் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தனர்.

  1. சிலுவைப்போர்கள் (les croisades) :
    நிலமானிய சமூகம் மூன்று அடுக்குகளைக் கொண்டது : முதலாவது அடுக்கு மதகுருமார்களையும், திருச்சபை உறுப்பினர்களையும் கொண்டிருந்தது. இரண்டாவது அடுக்கில் ‘les Guerriers’ என்கிற சத்திரிய வர்க்கத்தில் நிலப் பிரபுக்களும் குதிரை வீரர்களும் அடங்குவர் ; மூன்றாவது அடுக்கென்பது les travailleurs எனும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தில் குடியானவர்களும், கைவினைஞர்களும் அங்கம் வகித்தனர். இம்மூவரும் ஒருவரையொருவர் சார்ந்திருந்தனர். ஒரு வர்க்கம் பாதிக்கப்பட்டால் மற்ற வர்க்கம் உதவவேண்டும் என்ற நிலை.புனிதத் தலத்தை அல்லது புண்ணிய பூமியை(la terre sainte) மீட்பதென்ற சிலுவைப்போரில் ‘les chevaliers’ எனும் குதிரைவீரர்களின் பங்களிப்பு அவசியமாயிற்று.
  2. நயப்பண்பு (la courtoisie). ‘ courtois’ என்ற பிரெஞ்சு சொல்லுக்குப் பொது வெளியில் நாகரீகமாக நடந்து கொள்வதென்று பொருள். இங்கே பிரபுக்கள் அவையில் அதிலும் பெண்களும் இடம் பெற்றிருக்கிற அவையில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் பற்றியதே நயப்பண்பு என்கிற ‘la courtoisie’. அதிலும் இடைக்காலத்தின் பிற்பகுதியில் (குறிப்பாக பதினோராம் நூற்றாண்டில் இன்றைய பிரான்ஸ் நாட்டின் தென்பகுதியிலும், பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டில் வடபகுதியிலும்) நிலமானிய அமைப்பு முறை சமூக பிரபுக்கள் அவையில் உருவான இப்புதிய வழக்கின் படி உயர் குடிப் பெண்கள் இடம் பெற்ற அவைக் களத்தில் இப்பெண்களின் நன்மதிப்பினை பெறவும், அவர்கள் காதலைச் சம்பாதிக்கவும் குதிரை வீரர்கள் முனைப்பு காட்டினர். அவர்களின் பார்வைக்கும், வார்த்தைக்கும், அன்பிற்கும், நயப்பண்பு அவசியமாயிற்று, அப்படி நடந்து கொண்ட குதிரை வீரர்கள், அரசவை சீமாட்டிகளின் அபிமானத்தைப் பெற்றதால், அவர்களுக்கு நட்சத்திர தகுதி கிட்டியது. இதன் விளைவாக பரணிப் பாடல்களில் குதிரை வீரர்கள் கதை நாயகர்கள் ஆனார்கள்.

இப் ’பரணி’ வகைப் (la chanson de gestes) பாடல்களின் பொதுப் பண்புகள் :

அ. கதை நாயகர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
ஆ. உலகம் நல்லது கெட்டது என எதிரெதிர் நிலையில் வைத்து கையாளப்பட்டது.
இ. ஈட்டும் வெற்றி எதிர் காலத்திற்குரியதாக இருந்தது.
ஈ. அரசர், பிரபுக்கள் ஆகியோரிடம் தீவிர விசுவாசத்தை வற்புறுத்தின .
உ. கதை நாயகர்கள் சமூகத்தின் முன்னுதாரணங்கள் எனக் கருதப்பட்டனர்.

முக்கிய நூல் ‘La Chanson de Roland’ பதினோராம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஓர் அநாமதேயக் கவிஞரால் பாடப்பட்ட து. ரொலான் என்ற வீரனின் புகழப்பாடும் நூல். இருபதாயிரம் படை வீரர்களோடு ஒரு லட்சம் படைவீரர்களைக் கொண்ட எதிரியோடு மோதி பலியான பின், அங்கு வரும் மன்னன், ஷார்ல்மாஜ்ன் (Charlemagne) எஞ்சியிருந்த எதிரிப்படையின் மூன்று இலட்சம் வீரர்களை முற்றாக அழிக்கிறான். இறுதியில் தேவதூதன் கப்ரியல் ரொலானுடைய ஆத்மாவை சொர்க்கத்திற்குக் கொண்டு போகிறான் என்பது தான் கதை.

தொடரும் …

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா

Check Also

காதலையும் வீரத்தையும் சுவைபடக் கூறும் இலக்கியங்கள் – இடைக்காலம்.

பாகம் 3 ரொமான் (le roman) : புதினத்தை பிரெஞ்சு மொழியில் ரொமான் என்றே இன்றைக்கும் அழைக்கிறார்கள். இச்சொல் இடைக் …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *